فهرست بستن

موارد مصرف قطره گاستریرا اهورا دارو :

اختلالات معده، التهاب مخاط معده، افزایش اسید معده، افزایش تولید گاز در معده و روده، احساس سیری شدید پس از صرف غذا، گرفتگی عضلات معده و روده و مشکلات صفراوی

قیمت برای مصرف کننده :

۸۰۰۰ تومان

وضعیت موجودی محصول : موجود

 

شکل دارویی :

قطره، ظرف ۱۸ میلی لیتر

دستور مصرف :

در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال روزانه ۳ نوبت و در هر نوبت ۲۰ تا ۳۰ قطره در آب حل کرده و همراه با غذا میل شود

اجزا فرآورده :

ریشه‌ی شیرین‌بیان، بابونه، علف چای، سنبل ختایی، علف نقره‌ای، افسنطین، خار مقدس

مواد موثره :

هر ۱۰۰ میلی‌لیتر دارو حاوی عصاره‌ی هیدروالکلی علف نقره‌ای (۳۵ درصد)، بابونه (۲۰ درصد)، علف چای (۱۵ درصد)، سنبل ختایی (۵ درصد)، خار مقدس (۵ درصد) و اسفنطین (۵ درصد) می‌باشد.

موارد منع مصرف :

گلیسیریزین در شیرین‌بیان سبب افزایش فشارخون می‌شود و در بیماران قلبی، کلیوی یا بیماری کبدی باید اجتناب شود. در نارسایی مربوط به پمپاژ خون به بیرون قلب و پرکاری سورنال زیر نظر پزشک معالج مصرف شود. قرار گرفتن پوست در معرض آفتاب پس از مصرف خوارکی این گیاه، ممکن است منجر به درماتیت شود. همیشه همراه با غذا مصرف شود تا از بروز عوارض گوارشی پیشگیری گردد. سنبل ختایی محرک انقباض رحم است، آن را در دوران بارداری به صورت مداوم یا به مقدار زیاد مصرف نکنید. روغن آن ممکن است حساسیت به نور را زیاد کند. پس از مالیدن روغن روی پوست زیاد در معرض آفتاب باقی نمانید.
اسفنطین برای دهانه‌ی معده مضر است؛ ممکن است ایجاد سردرد کند، پس باید در حد مجاز و زیر نظر پزشک مصرف شود. از آنجا که خار مقدس اثر تحریک‌کننده دارد بیمارانی که دچار زخم معده هستند و یا التهاب روده‌ای مانند بیماری کرون دارند بهتر است مصرف نکنند. همچنین در افراد حساس به سزکوئی‌ترپن‌ها، لاکتون‌های تلخ وو گیاهان خانواده‌ی آستراسه باید خار مقدس با احتیاط استفاده کنند.

تداخل دارویی :

اگر در حال مصرف داروهای ضدانعقاد، ضدفشار خون، کورتیکواستروئید، دیگوکسین، دیورتیک و یا داروهای پتاسیم هستند این دارو را مصرف نکنید.
استفاده‌ی طولانی‌مدت این گیاه می‌تواند فعالیت داروهای حیاتی مانند مهارکننده‌های پروتئاز برای HIV و داروهای ضد رد پیوند را که بعد از پیوند اعضا مورد استفاده قرار می‌گیرد بلوک می‌نماید. با غذاهای دارای مقادیر زیاد تریپتامین مانند پنیر، داروی فلوکستین، مهارکننده‌ی MAO، داروهای ضدایدز، داروهای قلبی حاوی دیگوگسین بهتر است مصرف نشود چون ممکن است مقدار کمی اثرات آن‌ها را کاهش دهد.
مهارکننده‌های MAO در ترکیب با بعضی خوراکی‌ها ممکن است در ابعاد خطرناکی فشار خون را بالا ببرد و علائم آن سردرد، سفتی گردن، آشفتگی، استفراغ و سردی پوست بدن می‌باشد. البته قدرت تأثیر گیاه در مقدار مجاز به قدرت مهارکننده‌های دارویی تجاری نیست ولی توصیه می‌شود اشخاصی که از این گیاه استفاده می‌کنند نباید از داروهای Amphetamine، مخدرها و از اسیدهای آمینه Tryptophan Tyrosine، قرص‌های ضدبارداری، بخورهای ضدآسم، و داروهای سرماخوردگی استفاده کنند. مصرف این گیاه برای انسان در صورتی که در حد مجاز توصیه شده مصرف شود، ایجاد عوارض پوستی نمی‌کند، مگر در افرادی که دارای پوست‌های حساس باشند. به همین دلیل اشخاصی که از این گیاه استفاده می‌کنند، مانند افرادی که از آنتی‌بیوتیک تترا سایکلین استفاده می‌کنند، باید حتی‌الامکان دور از تابش اشعه‌ی آفتاب باشند.
تانن‌های موجود در اسفنطین با آهن موجود در بدن افرادی که آهن مصرف می‌کنند کمپلکس می‌دهد و مانع جذب آن می‌شود. به علت وجود توژنون موجود در این گیاه، ممکن است آستانه‌ی صرع در افراد مبتلا به این بیماری که از داروی فنوباربیتول استفاده می‌کنند کاهش یابد.

مصرف در بارداری و شیردهی :

مجاز نمی‌باشد.

شرایط نگهداری : 

در دمای کمتر از °۲۵ سانتی‌گراد و دور از دسترس اطفال نگهداری شود.

مکانیسم اثر و آثار فارماکولوژیک :

در این دارو از ریشه‌ی شیرین‌بیان که در طب سنتی به طور عمده برای درمان زخم معده به کار برده می‌شد، استفاده شده است. مطالعات بالینی و تجربی نشان می‌دهد که این گیاه دارای خواص دارویی دیگری از جمله ضدالتهابی، ضدویروسی، ضدمیکروبی، آنتی‌اکسیدانی، ضدسرطانی، تقویت‌کننده‌ی سیستم ایمنی، اثرات محافظت کبدی و قلب می‌باشد.
گلیسیریزیک اسید موجود در شیرین‌بیان می‌تواند باعث مهار مسیرهای آنزیمی سیکلواکسیژناژ و لیپواکسیژناژ شود. همچنین از تولید رادیکال‌های آزاد اکسیژن و آب اکسیژنه و نیز از مهاجرت سلولی جلوگیری می‌کند و باعث مهار متابولیسم آرشیدونات، نفوذپذیری عروقی و آلرژی می‌گردد که تمامی این موارد باعث کاهش واکنش‌های التهابی می‌شوند. گلابریدین و گلابرین موجود در شیرین‌بیان سبب مهار رشد هلیکوباکترپیلوری (باکتری مولد زخم معده) حتی در گونه‌های مقاوم به آموکسی‌سیلین و متی‌سیلین می‌شوند.
گلیسیریزین موجود در شیرین‌بیان مانند آلدوسترون عمل می‌کند که سبب افزایش سدیم خون و افزایش فشار خون می‌شود. بنابراین فرآورده‌ی جدیدی به نام عصاره‌ی فاقد گلیسیریزیک اسید (DGL) شیرین‌بیان تولید شده است که در آن گلیسیریزین حذف گردیده و بیماران فشار خونی می‌توانند از این دارو استفاده نمایند. فلاونوئیدهای موجود در DGL نسبت به هلیکوباکترپیلوری خاصیت باکتری‌کشی دارند. DGL در پیشگیری از زخم‌های ایجادشده توسط مصرف داروهیا ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDS) و آسپرین موثر شناخته شده است. مطالعات کلینیکی در این زمینه انجام شده است.
در تحقیقات به عمل آمده مشخص شده که DGL سبب افزایش موسین از طریق افزایش تعداد سلول‌های ترشح مخاطی معده می‌شود. نتایج کلینیکی نشان داد جوشانده‌ی شیرین‌بیان در مقایسه با آنتی‌بیوتیک مترونیدازول اثر یکسانی بر مهار رشد هلیکوباکترپیوری دارد. ریشه‌ی شیرین‌بیان به علت داشتن گلیسیریزین همچنین دارای اثرات مینرالوکورتیکوئیدی و در نتیجه ضدآماسی می‌باشد و به همین علت در مواردی به جای کورتیکواستروئیدها مصرف می‌گردد.
بابونه به طور خوراکی در کنترل و درمان التهاب‌های گوارشی، اسپاسم‌های روده و… کاربرد دارد.
در مطالعات بالینی، از اثرات تخریبی آنزیم پپسین بر پروتئین بافت موجود در جدار معده توسط اثر محافظتی آلفا بیزابولول موجود در اسانس بابونه به طور چشمگیری کاهش یافته است. همچنین اثرات حفاظتی این ترکیب اسانسی در مقابل سمیت حاصل از آسپیرین به اثبات رسیده است.
اثر عمده‌ی ضدالتهابی بابونه به سبب حضور فعال کامازولن در عصاره‌ی آن می‌باشد که در یک مطالعه با ممانعت از ساخت لوکومتری آن B4 در مسیر التهابی به اثبات رسیده است. فلاونوئیدی مهم از بابونه به نام آپیژنین در پاسخ به سیتوکین‌ها به طور چشمگیری از اتصال لکوسیت‌ها و پیشرفت فرایند التهابی جلوگیری نموده است.
کولیک زخمی یک التهاب مزمن در روده‌ی یزرگ است. التهاب و زخم‌های داخلی کولن در بیماران مبتلا به کولیت زخمی سبب دردهای شکمی، اسهال و خونریزی مقعد می‌شود. بابونه دارای یکسری اثرات فیزیولوژی از قبیل اثرات ضدانقباضی، ضدنفخ، آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی می‌باشد که سبب درمان کولیک می‌شود.
علف چای به عنوان ضدالتهاب، ضدافسردگی، درمان ایدز، درمان سندروم پیش از قاعدگی، مسهل، آسیب مجازی صفرا،رفع التهاب مثانه، درمان سرماخوردگی، رفلاکس، خونریزی، میگرن، سردرد، سیاتیک، زخم معده، مدر، قائده‌آور، ضدمالاریا، ضدشب‌ادراری، به طور موضعی برای زخم‌ها، عفونت‌های میکروبی و ویروسی استفاده می‌شود. اثر هایپرسین تلغیظ‌شده در کاهش زخم معده حاصل از استیل‌سالیسیلیک اسید و اتانول ۹۶ درجه در معده‌ی موش صحرایی بررسی شد.
هایپرسین با مقادیر مختلف به صورت وابسته به دوز جلوی ایجاد زخم توسط ایندومتاسین را می‌گیرد و در ثانی در حیواناتی که قبلاً توسط این ماده پیش‌مداوا شدند و سپس در آن‌ها اقدام به ایجاد زخم گوارشی توسط ایندومتاسین شد، تا حد قابل‌توجهی در برابر زخم گوارشی مقاومت نشان دادند که به علت افزایش ترشح موکوس معدی بود.
همچنین ممکن است این دارو روی سنتز پروستاگلاتوسین‌ها و میکروسیرکولاسیون مخاط معده تأثیراتی داشته باشد.
افسردگی ناشی از کمبود اعمال آمین‌های مغزی مانند سروتونین، کاتکولامین‌ها و دوپامین می‌باشد.
این واسط‌های شیمیائی در نورون‌های مغزی در گرانول‌ها ذخیره می‌شوند. بعد از تحریک نورون‌ها این واسطه‌ی شیمیایی به داخل گره‌های عصبی آزاد می‌شوند. اغلب داروهای ضدافسردگی این آمین‌ها را در هسته‌های مغزی یا از طریق مهار آنزیم‌های متابولیزه‌کننده (MAO) افزایش می‌دهند.
در تحقیقات به عمل آمده مشخص شد که عاره‌ی گیاه علف چای انواع ایزوآنزیم‌های A و B آنزیم منوآمین اکسیداز (MAO) را مهار می‌نماید. در نتیجه این اثر، میزان واسطه‌های شیمیایی سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین در هسته‌های مغزی را افزایش داده و موجب بهتر شدن خلق و برطرف شدن افسردگی می‌شود.
حدال دو مکانیسم دیگر برای اثر ضدافسردگی گیاه علف چای پیشنهاد شده است که عبارتند از: تعدیل فعالیت اینترلوکین ۶ و وقفه‌ی برگشت سرتونین به عصب. از آنجایی که بسیاری از ناراحتی‌های معده ناشی از مشکلات عصبی مانند افسردگی می‌باشد این گیاه می‌تواند در درمان مشکلات معده موثر باشد.
در یک مطالعه‌ی کلینیکی که روی زنانی که ۸ سال مبتلا به افسردگی بودند انجام گرفت، مشخص شد که پس از مصف علف چای به طور محسوس بهبود یافتند، افزایش اشتها، علاقه‌مندی به زندگی، افزایش اعتماد به نفس و خواب بهتر از نشانه‌های آن بود.
سنبل ختایی دارای خواص محرک و نرم‌کننده‌ی سینه، معرق، مقوی عمومی، ضدتشنج، خلط‌آور، قاعده‌آور، بادشکن، اشتهاآور، ضدسرفه، مقوی معده و مسکن است. سنبل ختایی در موارد انسداد کبد و معده، اظطراب، برونشیت، سوءهاضمه، یرقان، رفع نفخ شکم، عفونت‌های ریوی، کم‌خونی و سرگیجه مورد استفاده قرار می‌گیرد. از لحاظ پزشکی، ریشه و برگ‌های سنبل ختایی در هضم غذا و رفع نفخ شکم موثرند. به علت طبیعت گرم سنبل ختایی برای درمان گردش خون نامناسب مفید است. همچنین برای درمان بیماری‌های پوستی مختلف، به عنوان مثال پسوریازیس، ویتیلیگو و سلول T لنفوم (سرطان) به کار می‌رود.
از این گیاه به عنوان یک درمان سنتی سرطان معده استفاده می‌شود. ریشه‌ی گیاه به سبب وجود مشتقات کومارین، باعث تحریک ترشحات گوارشی شده و اشتها را افزایش می‌دهد.
دم‌کرده‌ی ریشه‌ی نبل پس از غذا عنوان تقویت‌کننده‌ و محرک، تسهیل هضم غذا، ضددرد و ضدتشنج و برای کم‌خونی مصرف می‌کنند. با ترشح آنزیم‌های گوارشی معده، جذب مواد غذایی در خون را بهبود می‌بخشد. این امر باعث حرکت درست مواد غذایی در روده‌ها نیز می‌شود و دارای خاصیت ضدباکتریایی است. این گیاه خواص موثری بر روی لایه‌های بیرونی پوست انسان، سلول‌های کبد انسان و چسبندگی هلیکوباکتر پیلوری در معده‌ی انسان دارد.
علف نقره‌ای گیاهی موثر در درمان مشکلات گوارشی می‌باشد. این دارو به علت تانن فراوان قبض‌کننده است و در نتیجه مقوی معده و جهاز هاضمه خواهد بود.کمیسیون E در آلمان که معادل با سازمان غذا و دارو در آمریکاست، مصرف دارو را در موارد اسهال و التهاب مخاط گوارشی مورد تأیید قرار داده است.
تانن بالای موجود در این گیاه، سبب افزایش نفوذ آب و الکترولیت‌ها از دیواره‌ی روده می‌شود، بنابراین بیمارانی که از این گیاه استفاده می‌کنند تقاضای مایعات کمتری در طول زمان می‌کنند. طبق مطالعات کلینیکی ۴۰ کودک (۲۰ نفر تحت درمان با علف نقره‌ای و ۲۰ نفر تحت درمان با دارونما) تحت درمان قرار گرفتند.
در گروه علف نقره‌ای ۸ کودک از ۲۰ کودک (۴۰%) ۴۸ ساعت پس از ورود به بیمارستان اسهال‌شان مداوا شدند. اما در گروه دارونما ۱ کودک از ۲۰ کودک (۵%) درمان شد (P < 0.0001). همچنین کودکانی که با علف نقره‌ای درمان شدند عوارض جانبی کمتری از جمله استفراغ داشتند. در طب سنتی هیچ گزارشی از اثرات سمی علف نقره‌ای داده نشده است.
اسفنطین را به عنوان مقوی معده، صفراآور، ضدیرقان، اشتهاآور و بازکننده‌ی انسدادهای کبدی مورد استفاده قرار می‌دهند. از این گیاه برای درمان سوءهاضمه، درمان بی‌اشتهایی، کم‌کاری معده همراه با نفخ، احساس سنگینی معده و درمان بیماری‌های کیسه‌ی صفرا استفاده می‌شود. افسنطین نه‌تنها کرم‌های روده را دفع می‌کند، بلکه یک داروی تلخ شفابخش برای معده‌هایی می‌باشد که مدت‌های طولانی خالی مانده‌اند و کمک می‌کند تا اشتها پیدا کنند. اسفنطین بسیاری از اختلالات هضم غذا را درمان می‌کند. این گیاه تقویت‌کننده‌ی کبد و کیسه‌ی صفرا است.
ابوعلی سینا، اسفنطین را از بهترین گیاه اشتهاآور توصیف نموده است. هودان در کتاب خود راجع به عصاره‌ی افسنطین نوشته است که پاک‌کننده‌ی صفرا، زایل‌کننده‌ی مستی و خشم و غضب است. ترکیبات معطر و کتون که خاصیت ضدالتهاب و ضدمیکروبی دارد از ترکیبات موثر موجود در عصاره‌ی این گیاه می‌باشد. افسنطین دارای مواد تخ (آبسینتین و آستابسین) و اسانس فرار است که هر دو به طرز قابل‌ملاحظه‌ای ترشحات معده را تحریک کرده و برای افزایش اشتها مصرف می‌شود. همچنین حاوی ویتامین‌های ب، پ و… می‌باشد. از دوران قدیم از این گیاه برای درمان سوء‌هاضمه استفاده می‌کردند. طعم تلخ و قوی آن با تحریک پرزهای چشایی باعث بهبود تولید بزاق دهان و افزایش اشتها در فرد می‌شود.
ماده‌ی تلخ (Cnicin) موجود در خار مقدس با تحریک ترشح اسید معده، سوء‌هاضمه، نفخ و یبوست را از بین می‌برد و اشتهاآور است. این ماده خاصیت ضدمیکروبی و ضدقارچی بسیار قوی دارد.
خار مقدس عملکرد مغز را تقویت می‌کند و باعث رفع افسردگی، خستگی مفرط و سرگیجه می‌شود. گنادوتروپین‌های موجود در این گیاه خواص ضدالتهابی است. تا کنون تداخل دارویی خاصی برای خار مقدس گزارش نشده است.

Posted in اهورا دارو،قطره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Solve : *
12 × 14 =